Verdronken land

Water, water en nog water in het Viersels gebroekt. Op foto’s klikken om te vergroten

Ik ben een natuurmens en ging bijna elke dag op wandel. Dit kan nu niet  want is te gevaarlijk met arm in verband, als ik zou vallen kan ik niet opstaan want kan niets met die arm, zelfs niet steunen..Ik wordt gek tussen de 4 muren want werken in de tuin,poetsen,strijken,niets is mogelijk .Rot weer was het zondag maar wandelmaatje belde of hij me moest komen halen voor een wandeling. Ik was dolblij even naar  buiten. De sterke wind door mijn haren voelen, gaf me even een ontspannen gevoel.

In de verte zie je de burcht van de bevers die alle dagen groter en groter wordt

Zicht op Viersels gebroekt dat maar enkele kilometer van mijn huis ligt. Waar we ook keken water,water en nog eens water. Gelukkig hulp gehad met aantrekken laarzen of we zouden het niet gehaald hebben.

Bijna alle land ,weiden en moerassen waren onder water verdwenen .De Molenbeek die door gebied loopt was buiten haar oever getreden en het knuppelpad liep nog 10cm cm boven het enorme wateroppervlak. Erg koud maar blij en gelukkig even te kunnen ontspannen  in de woesternij van het verdronken land .

36 gedachten over “Verdronken land

    1. De wachttijden tussen al die onderzoeken maken me gek.Op 25 feb nog 1 speciaal onderzoek en op 28 feb weet ik wat ze er nog aan kunnen doen.Ik ben half januari uitgeschoven.Soms zie ik echt de bomen niet meer door het bos.

      Like

    1. Hoop ik ook want als je alleen bent brengen zulke dingen een massa problemen mee.Auto voor de deur maar kan niet rijden (moet dus 5 km te voet naar zieken huis en 5 km terug,kan niet poetsen,strijken enz.Hoop dat het in orde komt)

      Like

    1. Ik ben altijd optimistish en pak problemen dadelijk aan maar nu lukte het niet meer,het was teveel,heb er ook nog een medicijnen allergie bij gedaan,kreeg netelroos op mijn 2 benen,jeuken en jeuken weken aan een stuk en nu weten we nog niet van welke medicijnen want het is een combinatie geweest die vloekte na 3 weken is het bijna weg. Al die dingen te samen maakte dat ik me depressief begon te voelen en het echt niet meer zie zitten.Ik hoop dat ik terug uit het dal zal kunnen klimmen..want dit is niet ik.

      Like

  1. Ik vindt een beetje een desolate sfeer terug in je foto’s. Hoog water is ook voor mij een bron van fotografische inspiratie en stiekem zit ik toch wel te wachten op het vele smeltwater van de oosterburen in onze rivieren 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.