De Hoëgne ging onstuimig te keer


Rustiek fiets-en wandelpad Pré-Ravel op oude spoorweghelling

De toegang van de Vallei van de Hoëgne

In tegenstelling met de wandeling van de Ninglinspo die ons in het najaar zo erg ontgoochelde omdat er geen water was ,toonde de wandeling naar de vallei van de Hoëgne een echte apotheose van de onmetelijke kracht van stromend water. Het is er oogverblind mooi.

Het was een spectaculaire ,oorverdovende ervaring en avontuur.
Het riviertje Rû de Poleur dat samenvloeit met Rû d’Herbofaye krijgt vanaf dat moment de naam Hoëgne. Eerst is het nog een kabbelende rivier maar voorbij Hockai stort de rivier zich naar beneden van het plateau van de Hoge Venen en krijgt bij hoge waterstand het uitzicht van een wildwater rivier tot echte bergrivier.

We vertokken op de pré-Ravel een rustieke oude treinbedding die men behouden heeft en veranderd in een fiets- en wandelpad dat 15 km lang is. We wandelde dit pad als een opwarmertje in gietende en niet ophoudende plensbuien.We zagen de Hoëgne beneden in de vallei stromen.en volgden de wegwijzers met blauw kruisje.Men kan aan de eerste brug al afbuigen naar de pré-ravel maar wij wandelen de oude spoorweg eerst af tot we gehucht Belleheid waar we afdaalden naar het diepe dal van de HoëgneHeel die tijd werd ons geduld op de proef gesteld want we zagen vanaf doorkijkjes rechts van ons in de diepte de Hoêgne stromen.Beneden gekomen volgenden we de rivier stroomopwaarts inplaats van stroomafwaarts en komen talrijke waterversnellingen en watervallen tegen die nu veel beter tot hun recht kwamen.We zien aan beiden kanten van de bergflanken watervalletjes naar beneden komen maar dat waren kleine niemenddalletjes in vergelijking over wat volgen zou.Het onophoudelijk gedonder van het water dat zich met oorverdovend geluid naar beneden stort
aan de Pont 1899 -1999′Het woeste in de omgeving bestaat hier door steile hellingen begroeit met loofbossen van eik en beuk.Er leven veel zangvogels,spechten uilen en roofvogels.Maar in de gietende regen lieten ze zich niet zien Een waterspreeuw zag ik wel maar was met te vlug af want moest fototoestel uit zijn regenjasje halen en om de haverklap de lens op poetsen


Het pad dat we volgen loopt bijna de hele tijd langs de rivier en is een aaneenschakeling van vlonderpaden,stukken rots,houten trapjes een bospad dalend en klimmend en boomstambruggetjes.

De Hoëgne raast langs of onder ons heen met gedonder en gebulder.Grote rotsblokken die in de beekbedding liggen zorgen voor ontelbare knappe watervalletjes “cascatelletjes genoemd of zijn door de hoge waterstand volledig onder water verdwenen.Hier loopt ook een GR routepad.De omgeving is er zo ruw en woest.In de 19 de eeuw werd voor het eerst een wandelpad en bruggetjes aangelegd in deze natuurlijke wildernis.
Er zijn watervalletjes met klinkende namen zoals “Cascade Leopold II”Cascade Marie-Henriette”We moeten vaak van de ene naar de andere oever met trapjes en bruggetjes maar het is er zo oogverblindend mooi.
Het was een aaneenschakeling van schitterende natuurpareltjes .Het is hier vaak heel druk maar soms ben je er helemaal alleen zoals wij in de gietende regenWe verlaten de wandeling langs een poortje over gecementeerde fantasiebrug”Passerelle du Centenaire.Gelukkig is er de brug want want de doorsteek van de Hoëgne met deze waterstand en het bulderende ,kolkende water dat alles met zich meesleurt was nu erg gevaarlijk. Na 10.5km was onze wandeling in een stuk ongerepte natuur voorbij.Het spectakel waar we nu getuigen van waren is niet zo gauw in deze uitvoering te beleven

 

Advertenties

38 gedachten over “De Hoëgne ging onstuimig te keer

    1. Het was rotweer en felle regen maar de zo verwoestende kracht van stromend water dat alles met zich meesleurde in de diepte was een attractie om te mogen beleven die me nog meer respect voor de natuur bijbracht

      Like

    1. De waterstand was ongewoon hoog wist iemand die er in de omgeving woont te vertellen.Een oorvedovend lawaai, opspattend water dat je verschillende keren een douche geeft en als je over de bruggetjes wandelde voelde je de brutte kracht van het water in je benen .Wat moeilijk fotograferen want de lens moest gedurend gepoets worden.Op sommige foto’s ziet men ook tekens van opspattend water.

      Liked by 1 persoon

    1. Op dit moment moest je vooral goed geconcentreerd blijven .Zag daar een waterspreeuw in die massa water onderduiken en nadien terug verschijnen wat me met grote verwondering vulde.Foto spijtig genoeg niet bruikbaar.Rond wandelen op die moment in de omgeving van deze die uitbundige ,snelstromende rivier doet je beseffen ,hoe klein en nietig je zelf bent

      Like

  1. Jeetje Marylou!!!!!
    Wat een enorm natuurgeweld met deze kracht van het water maar ook ontzettend mooi om te zien. Kan me voorstellen dat dit echt wel af en toe hachelijk is geweest maar ik heb dit echt nog nimmer zo gezien. Prachtig fotowerk!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.