Spa ontdekken in de gietende regen

Na het ritje met de panoramische kabelbaan bezochten we in de gietende regen de stad Spa…De bekende Thermen liggen wat verscholen tussen het groen op de heuvels van Spa en kijken uit over de stad. Men kan er baden in het thermale water van de natuurlijke bron. Bij het binnen gaan van het gebouw om een ticket te kopen voor de kabelbaan stond er nog een oude badkuip in koper te blinken.(alle info brochure stad Spa.)


Er zijn 7 bronnen die men kan bezoeken.Ze liggen verspreid door de hele stad .Dat hebben we niet gedaan telkens van de kou in de warmte en kletsnat
lieten we dit aan ons voorbij gaan

In een bewaarde drinkfontein in het kuuroord kan je zien dat het water van de Peter de Grote bron sterk ijzerhoudend water geeft

Advertenties

Soms duiken dingen op die je niet verwacht

Op wandeling in Sart-lez-Spa midden in de bossen een kleine weggetje, kom ik voorbij een buitenverblijf en zie daar een prachtige oldtimer staan .Ik ken niets van wagens maar deze maakte wel indruk op mij, maar was een raadsel.

Dank aan CP Cox voor de hulp. Ik heb de text dus aangepast..De wagen die je hier ziet is een Packard 1930. Packard was een Amerikaans luxe automerk gebouwd door Packard motor Car corporation uit Detroit-Michigan.De eerste Packard auto’s werden geproduceerd in 1899 en de laatste in 1958. In de jaren 30 probeerde Pacard de crash in de aandelenmarkt en de daarna Grote  depressie te verslaan door steeds weelderige en duurdere wagens te produceren. Hun prijs aan de fabriekspoort bedroeg 3650 dolar

Panoramische kabelbaan in Spa

Door de gietende regen hebben we een wandeling in de Venen vervangen door een bezoek aan de Stad Spa en zijn begonnen met een rit  in de kabelbaan van de heuvel naar de stad beneden.Ook toen regende het de ganse dag en dat zie je op de ruiten.De panoramische kabelbaan verbindt het kuuroord op de Annette-en -Lubin heuvel met de stad Spa beneden.De kabelbaan volgt de steile helling van de berg, 62 procent en is op de top nog slechts 6 procent.Vanuit de kabelbaan heeft men een prachtig uitzicht over de stad Spa.Aan de voet van de kabelbaan ligt het Parc des Sept Heures en de place Royal.                                      Een rit retour met de kabelbaan kost 3 euro

Cascatelles op de Hoëgne

De volledige wandeling tussen Jalhay en Solwaster kan je lezen op mijn vorig blog.Nu alleen een deel foto’s van de verscheidenheid aan spectaculaire watervallen  die  zich met kracht in de Hoëgne storten.Na wandeling boven op oude spoorwegbedding daalden we 170m naar de bedding van de Hoëgne met een ongewoon hoog waterdebiet,watervallen en stroomversnellingen

waterval Marie-Henriette

De Hoëgne ging onstuimig te keer


Rustiek fiets-en wandelpad Pré-Ravel op oude spoorweghelling

De toegang van de Vallei van de Hoëgne

In tegenstelling met de wandeling van de Ninglinspo die ons in het najaar zo erg ontgoochelde omdat er geen water was ,toonde de wandeling naar de vallei van de Hoëgne een echte apotheose van de onmetelijke kracht van stromend water. Het is er oogverblind mooi.

Het was een spectaculaire ,oorverdovende ervaring en avontuur.
Het riviertje Rû de Poleur dat samenvloeit met Rû d’Herbofaye krijgt vanaf dat moment de naam Hoëgne. Eerst is het nog een kabbelende rivier maar voorbij Hockai stort de rivier zich naar beneden van het plateau van de Hoge Venen en krijgt bij hoge waterstand het uitzicht van een wildwater rivier tot echte bergrivier.

We vertokken op de pré-Ravel een rustieke oude treinbedding die men behouden heeft en veranderd in een fiets- en wandelpad dat 15 km lang is. We wandelde dit pad als een opwarmertje in gietende en niet ophoudende plensbuien.We zagen de Hoëgne beneden in de vallei stromen.en volgden de wegwijzers met blauw kruisje.Men kan aan de eerste brug al afbuigen naar de pré-ravel maar wij wandelen de oude spoorweg eerst af tot we gehucht Belleheid waar we afdaalden naar het diepe dal van de HoëgneHeel die tijd werd ons geduld op de proef gesteld want we zagen vanaf doorkijkjes rechts van ons in de diepte de Hoêgne stromen.Beneden gekomen volgenden we de rivier stroomopwaarts inplaats van stroomafwaarts en komen talrijke waterversnellingen en watervallen tegen die nu veel beter tot hun recht kwamen.We zien aan beiden kanten van de bergflanken watervalletjes naar beneden komen maar dat waren kleine niemenddalletjes in vergelijking over wat volgen zou.Het onophoudelijk gedonder van het water dat zich met oorverdovend geluid naar beneden stort
aan de Pont 1899 -1999′Het woeste in de omgeving bestaat hier door steile hellingen begroeit met loofbossen van eik en beuk.Er leven veel zangvogels,spechten uilen en roofvogels.Maar in de gietende regen lieten ze zich niet zien Een waterspreeuw zag ik wel maar was met te vlug af want moest fototoestel uit zijn regenjasje halen en om de haverklap de lens op poetsen


Het pad dat we volgen loopt bijna de hele tijd langs de rivier en is een aaneenschakeling van vlonderpaden,stukken rots,houten trapjes een bospad dalend en klimmend en boomstambruggetjes.

De Hoëgne raast langs of onder ons heen met gedonder en gebulder.Grote rotsblokken die in de beekbedding liggen zorgen voor ontelbare knappe watervalletjes “cascatelletjes genoemd of zijn door de hoge waterstand volledig onder water verdwenen.Hier loopt ook een GR routepad.De omgeving is er zo ruw en woest.In de 19 de eeuw werd voor het eerst een wandelpad en bruggetjes aangelegd in deze natuurlijke wildernis.
Er zijn watervalletjes met klinkende namen zoals “Cascade Leopold II”Cascade Marie-Henriette”We moeten vaak van de ene naar de andere oever met trapjes en bruggetjes maar het is er zo oogverblindend mooi.
Het was een aaneenschakeling van schitterende natuurpareltjes .Het is hier vaak heel druk maar soms ben je er helemaal alleen zoals wij in de gietende regenWe verlaten de wandeling langs een poortje over gecementeerde fantasiebrug”Passerelle du Centenaire.Gelukkig is er de brug want want de doorsteek van de Hoëgne met deze waterstand en het bulderende ,kolkende water dat alles met zich meesleurt was nu erg gevaarlijk. Na 10.5km was onze wandeling in een stuk ongerepte natuur voorbij.Het spectakel waar we nu getuigen van waren is niet zo gauw in deze uitvoering te beleven

 

Een lied dat ik niet kwijt geraak

Telkens ik op wandel ben en een kronkelende riviertje zie, duikt het lied “de steen” van Bram Vermeulen op in mijn geheugen.Hebben jullie ook zo’n lied of tekst dat  bij u is blijven hangen?

De steen
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Het water gaat er anders dan voorheen.
De stroom van een rivier hou je niet tegen.
Het water vindt er altijd een weg omheen.
Misschien eens gevuld van sneeuw en regen,
Neemt de rivier mijn kiezel mee.
Om hem dan glad en rond gesleten,
Te laten rusten in de luwte van de zee.
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten,
Ik leverde ’t bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
De stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten,
Ik leverde ’t bewijs van mijn bestaan
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
Het water nooit dezelfde weg zal gaan.