Zo groen als gras en op zoek naar mieren

Op wandel in Wommelgem en op zoek naar natuurgebied “de Beemdkant”

Ik zag er 2 groene spechten die een eind van me  weg, in de gemaaide wei landden.Met de zoomlens kan ik hem jullie tonen.De foto is niet van uittekende kwaliteit door volledig te hebben moeten inzoemen. Maar een groene specht zie je niet alle dagen.

  • De groene specht verraadt zich door zijn lachende roep.

  • Je herkent hem aan zijn rode kruin en zwart masker.

  • Het mannetje heeft een rode snorstreep en het vrouwwtje een zwarte.

  • De bovendelen zijn groen en de onderdelen grijsgroen

  • de stuit is geel en valt vooral op bij het vliegen

  • Hij eet vooral allerlei soorten mieren en de rode bosmieren zijn  zijn zijn favoriete voedsel.Hij zoekt zijn voedsel dus op de grond

  • Zijn tong kan hij tot 10 cm buiten zijn snavelpunt steken

  • Het uiteinde van zijn tong is verbreed en plat met haakvormige uitsteeksels die apart kunnen bewogen worden

  • De speekselklier produceert een stof die de tong kleverig  houdt. Hij gebruikt zijn tong zoals een miereneter  om cocons,larven en mieren uit het nest op te likken

  • Hij heeft een lange scherpe bek. (Info Natuurpunt)

Natuurreservaat Bois-aux-Buis

Als afsluiter van de 4 daagse Ardennentrip nog wat planten uit het natuurreservaat” Bois-aux-Buis”.Ieder ken wel de palm die  met Pasen in de kerk gebruikt wordt,wel die groeit daar uitbundig .Verder nog heel veel verschillende wilde bloemen .

 

Dourbes en schilderachtig dorp met vriendelijke mensen.

Dourbes is zeker een bezoek waard, niet zo groot maar wel authentiek en schilderachtig gelegen aan de samenvloeiïng van het witte en Zwarte water die samen de Viroin vormen. 

Er bevindt zich daar een 96 m hoge kalkrots;de Roche à’Lomme.Het was ooit eenGallo-Romeins en Karolingische versterkte plek en nu een mooi en groots uitzichtpunt met restanten van Romeinse uitkijktoren.

 

Er werden daar oude munten,siervoorwerpen,pijlpunten en beeldjes en sleutels gevonden.Boven op de top staat een kruis.Aan de voet bevindt zich het botanisch reservaat “Montagne -aux-Buis”bekend om zijn wilde planten en veel buksboom vandaar de naambuis of buksboomof palm.

Alle foto’s van de galerij kan je aanklikkenen de uitleg staat onder de foto’s

Het schilderachtige dorp ligt aan de noordkant van Viroinval.De parociekerk dateert uit de 14 de eeuw maar werd in 1951 grondig gerestaureerd en bij de kerk zie je de  monumentale linden

 

Tijdens de werken werden 2 Frankische graven ontdekt die nu bij de toegang van kerk werden geplaatst maar die meer een rommelige hoop stenen voorstelt.

Boven het dal van de Viroin, verrijzen de ruïnes van het 15 de eeuwse kasteel”Hauteroche dat in 1551 door Henderik II vernield werd.

Hoog boven het dorp zie je een gebouw van het Koninklijk Meteorologisch Instituut.

Onderweg duikt ook een merkwaardige kasteelhoeve op met fraaie begroeide,oude kalkstenen muur en mooie toegangspoort waar je nu een vakantieverblijf kan huren.

Onder een boom wat verder zie je het Sint-Hubertus kapelletje uit 1842.

Natuurreservaat Fondry des Chiens in Nismes.

Het is een echt meesterwerk van moeder natuur.Miljoenen jaren sijpelde het water hier door het harde kalkgesteente.Zo ontstonden tot 20 m diepe putten.In die putten liggen blokken die zachte rondingen vertonen.Er ontstonden ook smalle kloven in het landschap.Die natuurlijke gaten en kuilen worden dolmines genoemd en komen in België uitsluitend voor in de Virionsteek. In het nabijgelegen kalkgraslandschap vindt men orchideeën en veel zeldzame planten.In het begin van de lente ziet het er blauw van de duizenden blauwe bloemkopjes van de zeldzame kogelbloem.Het hele gebied is beschermd natuurmonument

Hier vindt men wilde orchideeën,zeldzame planten en bloemen.In  de streek van Virionval de naam zelf zegt alles:want Virion komt van het keltisch”Virua” wat stroom betekend en Val,is de vallei,synoniem voor openheid en ontdekking.Virionval is een stroom van ideeën en emoties.Het is er rustig en er liggen 8 heerlijke dorpen.Het gebied is  nog veel te weinig ontdekt en gewaardeerd.(Info uit Brochure  Virionval)

Op wandel trek ik altijd honden aan

Als ik op wandel ben komen honden me altijd toegelopen.Ze gaan dat voor me staan en bekijken mij op een erg vreemde manier.Net of ze zeggen willen, “Wat is dat daar rond je hals.Ze komen dan argwanend dichterbij en hun neus maakt een snuffelende beweging.Denk dat ze gefascineerd zijn door mijn fototoestel.

Ik praat er dan even mee maar spijtig versta ik ze niet altijd.We werpen elkaar een blik toe…Ik vermoed dat hij dan denkt…”goed volk” en terug naar zijn baasje loopt.

Of misschien vindt hij dat ik een beetje op hem lijkt met mijn sluike  haren die er net als zijn  pelsje wat nukkig uitzien.Maar hij kwispelt met zijn staat een teken  van vriendschap.