Brede Zeyp

We gingen de Brede Zeyp ontdekken  behorende bij het grote Waverwoud dat nog steeds de magie van weleer ademt.

In de vroege Middeleeuwen strekte het Waverwoud zich uit tussen Nete en Dijle. Het bestond uit venen, bossen en open, heideachtige stukken.De brede Zeyp behoort er toe.

Het bos bestaat uit loofbomen eik en beuk met af en toe wat berken, dennen en lorken.De onderbegroeiïng met massa bramen , koningsvaren, lianen  en kamperfoelie geven het bos een echte oerwoudsfeer.

Er groeien enorm veel paddenstoelen en er doken erg veel heksenkringen op.

Hier vindt men nog lorken ,de enigste naaldboom die in de herfst zijn naalden verliest. Kenmerkend zijn de lorkappeltjes die veel in bloemschikken gebruikt worden

In het dichte bos waar de zon moeilijk doordringt zijn her en der toch tekenen van de herfst te vinden.de trosbosbes verkleurt.

Op de wandeling kom je ook langs het fort van Koningshooikt waar veel vissershuisjes langs de omwallingsgracht staan

 

Duizendsschoon bloemt nog en heeft bezoek van een snorzweefvlieg.

Tussen de klimop vallen  de  rode hoeden van de vliegenzwammen op

Fort van koninghooikt

 

Kammetjes stekelzwam

Op gallerij klikken om foto’s te vergroten

 

Groene anijstrechterzwam

 

 

 

 

 

Herfstblues en een palet van kleuren

 

Op wandel in het Rivierenhof met zijn vele bruggetjes en watervogels,paddenstoelen en hier en daar nog een bloem die niet opgeeft en blijft bloeien.

 

Het was heerlijk weer en dan ga ik naar buiten.Trek de natuur in om te genieten van de apotheose van ontploffende herfskleuren  en om mijn herfstblues te verget.en

Ik voel de herfstblues al dagen en melancholie sluipt op kousenvoetjes binnen..Ik heb een muziekdoosje in mijn hoofd dat steeds dezelfde song afspeelt “L’été Indien” Een prachtige zwaan drijft naast me mee op de golven van de muziek.

Ik zie een roos die blijft bloeien en tegen beter weten in toch niet opgeeft ik vind er een stukje van mezelf in terug..Ook last van herfstblues ,ga naar buiten.Het helpt!

Willen jullie verder met me op wandel dan zie je hier morgen het vervolg in  de hele foto-reportage.

Verborgen moois

Gaan wandelen in Vrieselhof en heel veel moois ontdekt.Wie in de natuur loopt en al zijn zintuigen op scherp zet, gaat naar huis met natuurfoto’s en  opgeladen batterijen,en zijn zakken vol lekkers.

De schilder is hier begonnen met zijn herfstpenseel.

Er hangt romantiek in de lucht

Er liggen lekkere tamme  kastanjes  met hopen

Kleine trompetzwam

 

De heide lag er stil en verlaten bij

ik was op wandel vandaag en liep over de heide die er stil en verlaten bij lag. Ik zag op mijn pad geen enkele wandelaar alhoewel het zonnig en droog was.Koude wind maar met een muts op mijn hoofd was het heerlijk om buiten op stap te gaan.
Door op de foto’s te klikken kan je de foto’s vergroten

Wolkenformaties boven de heide vertellen dat er regen komt

De Kesselse heide heeft 2 vennen  die vorige keer droog stonden en nu toch al terug een beetje water bevatten

De heide staat er op veel plekken nog altijd verdroogd bij,hopelijk schiet ze toch terug uit na de winter.Jonge dennetjes  komen plots weer terug boven

Er werden op veel plekjes nieuwe vogelhuisjes opgehangen
Klikken op foto’s om te vergroten

In de ban van paddo’s

Na de veelvuldige regen van de laatste dagen schoten de paddenstoelen uit de grond en boomstronken. Deze paddo is wel een hele speciale want hij heeft een paarse rand iets wat ik tot nu toe nog nooit zag. Hij groeit op de boomstronk  van een  boom.

Opzoekwerk maakte me wijzer. Het is de purperkorstzwam die op een elfenbank lijkt maar een paddenstoel is , een aërobe wezen dat zuurstof,water en licht nodig heeft om te groeien. Hij groeide op dood hout waar  hij zijn  voedingsstoffen uithaalde.  je kan ze ook vinden op levende bomen,als de zwam de wortel bereikt,gaat die boom dood.

De boomzwam is paars met bruin en aan de rand wit gegolfd en lichtjes donzig behaard.De onderkant is glad,donkerbruin. Zijn naam “carpophores”.Hij verschijnt bij hoge vochtigheid. dagen met veel regen, mist en een temperatuur van 10°.Het is  een vrij algemene verschijning. Het paarse gedeelte is het  weefsel waar de sporenzakjes en sporen worden gevormd.Met een geleerd woord noemt men dat het hymenium.

Ninglinspo een erg vermoeiende wandeling

Klikken op de foto’s om te vergroten

Zonnige maar koude dag: loofwoud langs de Ninglinspo

Een gevarieerde wandeling tussen 2 riviertjes de Ninglinspo en de Chefna Normaal is de Ninglinspo zeer onstuiming maar nu was er op plekken zelfs geen water.
Er wordt voordurend van kant gewisseld zodat men steeds andere indrukken krijgt van het door erosie gevormd landschap.Hier heeft het water een loop voor het water uitgeslepen

Het is een echt avontuur met  een traject over rotsen en bruggetjes.

Veel kleine watervalletjes die zich in waterbekkens werpen met met  stemmige namen zoals”Het bad van Diana,Total Chaos en andere voor zich zelf sprekende namen.

Een waterbekken dat op sommige plekken een meter diep is

De bedding is bezaaid met grote grillige  kwartsiet rotsen waar het water op breekt.

Soms moet men over rotsen kruipen door zich goed vast te klampen aan touwen en kabels bevestigd in de rotsen

.Na een wandeling van een uur kwamen we aan een viersprong waar we ons erg moesten concentreren want we moesten van blauwe rechthoek overschakelen op blauwe driehoek om nadien de rode ruit te volgen.

Eens boven dalen we terug af.Het water kan hier tumultueus zijn maar daar er praktisch geen water was ,ontbrak het geweld van dalend, gutsend wild water. Dat was 20 jaar geleden wel anders.De wegen waren vermoeiend en soms wat glad. Het was een prachtige wandeling 6.5 km lang waarover men 2u 45 min doet.

Ijskoud bij het krieken van de dag

Als men  op stap gaat voor een grote wandeling moet je vroeg op weg gaan want in deze tijd van het jaar valt de avond  al heel vroeg.De natuur toont je dingen die je later op de dag als de zon begint te schijnen niet meer zien kan.

Goudgeel herfstblaadje met ijskristallen is bij het neerdwarrelen in lage struik blijven hangen.

Klikken op foto om te vergroten

De smaak van kleur

Wandelend langs riviertje de Polleur in de Venen, stond ik even stil,kijkend naar een hoopje goudgele bladeren opgehouden in het stromende water door een steen.De wolken weerspiegelden zich in het water en de zon legde een schittering over het water terwijl de wind rimpeltjes schilderde  in het water en af een toe een waterbel te voorschijn toverde die zoals een droom plots uit elkaar spatte.Dit mooie tafereeltje wil ik jullie tonen Misschien kan het  jullie ook bekoren

Beweging in het water

Wandelen in de Hoge Venen 1


Riviertje “de Polleur”

De Hoge Venen worden begrensd door Eupen in het noorden, Monschau in het oosten, Malmedy in het zuiden en Spa in het westen. Het Belgische, grootste deel ligt in de Oostkantons (de Duitstalige Gemeenschap plus de gemeenten Weismes en Malmedy)  Met toppen tot net onder de 700 meter is het het hoogst gelegen gebied van België, waaronder ook het hoogste punt van het land, het Signaal van Botrange (694 meter TAW, 692 meter boven de zeespiegel)


Bosbesplanten die in de zon staan verkleuren tot rood.Er hangr zelfs nog een blauwe bosbes aan

De avontuurlijke wandeling begint aan de Baraque Michel en geeft een mooi overzicht van landschappelijke diversiteit van de Hoge Venen.  Op de wandeling treffen we de Fischbachkapel.


Fischbachkapel om verdwaalde wandelaars te oriënteren en een schuilplaats te geven

Les Croix des Fiancés.Op deze plek stierf in 1871 een jong koppel van de kou.Ze waren vertrokken in Xhoffraix om papieren op te halen die nodig waren voor hun aanstaande huwelijk.Ze verdwaalden en en op deze plek werden ze dood terug gevonden


La croix des Fiancés

Typische veenvlakte

 Er was ook de riviervallei van het riviertje “Le polleur “afgezet met berken en elzen, dat we de hele tijd volgen en lopen  zo door ongerept landschap  .


meanderend riviertje “de Polleur”

Op het pad  bij aankomst in “Six Hetres,staan we verwonderend te kijken naar een mysterieus eiland van loofbomen  te midden van een naaldbos.

knuppelpad

Om geen natte voeten te krijgen of weg te zakken in het veen is er een houten knuppelpad aangelegd

Jachttoren

Van Setay keren we terug na 13km 800  naar de Baraque Michel..Een pracht wandeling op”Het dak van België.”