De natuur voedt vogels

Er waren dit jaar massa’s bessen.Hier zie je bessen van de meidoorn. die behoort tot de familie van de roosachtigen.De bevroren waterdruppels maken het feeëriek


Vroeger werd hij aangepland om dieren binnen de weiden te houden maar door de komst  van draadafspanningen is hij op veel plekken verdwenen.Op de foto zie je het niet zo goed; maar de struiken en bomen staan vol steksels die flink kunnen prikken.Ik heb het zelf gevoeld. In mei staan ze vol zoet geurende witte bloemen die interessant zijn voor de bijen.In het najaar tot zelfs in de winter hangen ze vol donker rode bessen geliefd bij vogels. De bessen hebben op de top kelkkresten en bevatten van binnen 1 of 3 kleine steentjes .Ze worden gegeten door vinken ,spreeuwen en bij overwinteraars door kramvogels en koperwieken(info Wikepia,info moestuin)


Van de meidoorn  zijn zowel bloemen ,bladeren als  vruchten eetbaar.Bloemen worden gebruikt voor likeuren en siroop,bladeren voor thee en salades, ze hebben een nootachtige smaak en bessen voor confituur, gelei en likeuren.Geen enkele meidoorn is giftig .Engels:Hawtorn   Frans:Poire oiseau   Duits:Hagedorn

Laat de bessen in de winter aan boom en struiken hangen want  het is de wintervoeding voor de vogels

De meidoorn werd  bij de Germanen,Kelten,Grieken en Romeinen vereerd als heilige struik..Bij ons worden alle delen van de meidoorn gebruikt in de  geneeskunde.(info Wikipedia,natuurpunt ,www.vrouwholda.nl)

Bloeiende cyclamen in tuinen en Arboretum

Cyclaam (Cyclamen) is een geslacht van vaste planten uit de sleutelbloemfamilie . De cyclaam is een knolgewas, dat weinig affiniteit vertoont met andere sleutelbloemachtigen

Plots verschijnen uit de platte ronde knollen massa minuscule bloempjes die de koude trotseren om onze tuinen op te fleuren

De rondbladige (tuin)cyclamen is een winterhard knolgewas dat een voorkeur heeft voor een plekje onder bladverliezende struiken. De plant bloeit in verschillende tinten roze en lila bloeit. Het is dan ook een prachtig gezicht als ze door een dun laagje sneeuw heenpriemen.

Zoete, heerlijke parfum van de Hamamelis

Als je nu op wandel bent en je ruikt een heerlijke ,zoete geur dan weet je dat er in de omgeving een toverhazelaar of Hamamelis in bloei staat.
De hamamelis bloeit in de winter of het nu vriest of sneeuwt.De gele,oranje of  rode frivole ,lintvormige bloempjes bloeien op kale takken en verspreiden een zoetig parfum.

Ze vragen weinig onderhoud en kunnen heel oud worden en bloeien van half januari tot eind februari op struiken of bomen die 4m hoog kunnen worden .De lintbloempjes verschijnen dus voor de bladeren en zitten in clusters die elk vier meeldraden hebben.Bij sneeuw of grote koude rollen ze zich op om nadien bij beter weer teug te ontrollen en verder te gaan met bloeien (Info wikipedia en arboretum Brasschaat )

Wandelen rond de Kolonie

Goed ingeduffeld was ik met mijn dochter en schoonzoon op wandel in Wortel.Het werd vlug te warm en muts en handschoenen gingen uit
Klikken op foto’s om te vergroten

Het was er heerlijk wandelen in een schijnbaar slapende natuur.

 

Maar dat was bedrog. Paarden stonden te dampen in de mistige omgeving, vogels floten en vlogen rond. Ik zag  roodborstjes, merels, een groene specht en buizerd.

Bevroren stukjes ven, ijskristalletjes op frisgroene mosjes en soms ook waterkristalletjes op takjes. Ik zag zelfs al enkele wilgenkatjes en open hazelaarskatjes

Klik op fotootjes om te vergroten

De natuur slaapt niet meer en toont al tekenen van van een beetje lente, dit met dank aan de zachte temperaturen.

Als mist de wereld kleiner maakt

Ik trok er in de vroegte op uit ,dik ingeduffeld want het was barkoud.De wereld was gehuld in een mystiek gordijn  her en der delicate kunstwerkjes achterlatend  op planten en voorwerpen.

De dikke mist maakte van de goed gekende plekken ,een raadselachtige wereld waar de horizon verdwenen was en oriëntatie veel inspanningen vroeg.

Gevangen in een bel van  van mistige geheimzinnigheid genoot ik van “the sound of silence”.

Ik zat precies vacum verpakt in een veel kleinere miniatuurwereld.

Het bladertapijt was vrij glad onder mijn voeten zodat het soms balanceren was om niet uit te schuiven of te vallen.

Toch ondekte ik veel moois. Kijken jullie maar even mee.

Klikken op foto’s om te vergroten