Als mist de wereld kleiner maakt

Ik trok er in de vroegte op uit ,dik ingeduffeld want het was barkoud.De wereld was gehuld in een mystiek gordijn  her en der delicate kunstwerkjes achterlatend  op planten en voorwerpen.

De dikke mist maakte van de goed gekende plekken ,een raadselachtige wereld waar de horizon verdwenen was en oriëntatie veel inspanningen vroeg.

Gevangen in een bel van  van mistige geheimzinnigheid genoot ik van “the sound of silence”.

Ik zat precies vacum verpakt in een veel kleinere miniatuurwereld.

Het bladertapijt was vrij glad onder mijn voeten zodat het soms balanceren was om niet uit te schuiven of te vallen.

Toch ondekte ik veel moois. Kijken jullie maar even mee.

Klikken op foto’s om te vergroten